موسیقی در ورزش چه تاثیری دارد؟

10 / 10
از 1 کاربر
بازگشت به لیست مقالات » | شنبه 29 آبان 1395 در ساعت 10 : 47 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

گوش دادن به موسیقی در هنگام رکاب زدن بر روی دوچرخه ثابت یا متحرک، راه رفتن یا دویدن بر روی سطح تردمیل یا زمین و بسیاری از ورزش های دیگر هوازی، یک کار تفریحی و فانتزی نیست؛ بلکه یک ضرورت به شمار می آید؛ زیرا همراه شدن با ریتم های تند موسیقی، سرعت ورزشکار را افزایش می دهد. ریتم موسیقی و کوبش سازها و ترانه ها انرژی فرد را بیشتر می کند.

در چند سال گذشته تحقیقات زیادی در مورد نقش موسیقی در حین انجام تمرینات ورزشی انجام شد و محققان به توافق نظر رسیدند که اجرای بعضی از تمرینات ورزشی بدون موزیک غیر ممکن است؛ موسیقی در اغلب تمرینات هوازی تاثیر بسیاری دارد.

موسیقی در ذهن و بدن برانگیختگی ایجاد می کند و حواس فرد از درد و خستگی ناشی از فعالیت، به سمت ریتم و ملودی خود معطوف می سازد؛ به طوری که ورزشکار گذر زمان را حس نخواهد کرد؛ در نتیجه استقامت افزایش یافته و متابولیسم بهتر می شود؛ به طوری که موسیقی یک نوع دوپینگ مجاز شناخته شده است باعث بیشتر شدن سرعت فعالیت می شود.

معمولا با بالا رفتن 3 عنصر سرعت، زمان و مقاومت سطح تمرین افزایش می یابد. برای این که بدانید چه نوع موسیقی موثرتر واقع می شود، می توانید به مواردی که به آن اشاره می کنیم توجه داشته باشید؛ مثلا به موسیقی گوش دهید که برایتان خاطره برانگیز باشد، ترانه یا شعر موسیقی باید به شما انگیزه بدهد و برایتان دلنشین باشد.

سلیقه موسیقیایی افراد با یکدیگر فرق دارد؛ شاید موسیقی که شما را سرحال می کند و به وجد می آورد برای فرد دیگری چندان خوشایند نباشد؛ ذائقه موسیقیایی به فرهنگ، سن، سواد موسیقیایی، شخصیت فردی و بسیاری از چیزهای دیگر مرتبط است.

وسایل ورزشی بسیار مدرنی به تازگی وارد بازارهای جهان شده اند که ابزارهای خاص یا اپلیکیشنی دارند که ورزشکار می تواند توسط آن موسیقی را انتخاب نماید که با ضربان قلب او هماهنگ باشد و راحت بتواند با ریتم آن حرکات مورد نظر را اجرا کند؛ انجام تمرینات ورزشی به شکل ریتمیک مزایای ورزش ایروبیک را به همراه دارد.در کلاس های ورزشی اسپینینگ می بینیم وقتی موسیقی پرانرژی برای ورزشکاران پخش می شود؛ ناخودآگاه سرعت رکاب زدن ورزشکاران افزایش می یابد .

روانشناسان بسیاری کنجکاوانه این موضوع را مورد بررسی قرار دادند. موسیقی ورزشی ویژگی بسیار مهمی دارد و آن ها ضرب یا سرعت آهنگ است؛ اغلب مردم با شنیدن موسیقی پر ضرب بخشی از بدن خود را مانند دست یا سر تکان می دهند؛ زیرا موسیقی که ضرب آهنگ تندی دارد بدن را وادار به جنبش می کند. جنبیدن با ریتم موزیک یک واکنش غریزی می باشد؛ موسیقی تند و پر ضرب منجر به برانگیختگی زیادی می شود.انسان می تواند سرعت تحرک خود به وسیله موسیقی تا دو برابر افزایش بدهد. میل به جنبش با موزیک یک خواست و پسند درونی است؛ معمولا انسان با ریتم موسیقی هماهنگ می شود.

بیشتر افراد ترجیح می دهند در هنگام دویدن بر روی زمین یا بر روی تردمیل با ریتم موسیقی که 160 ضربه در دقیقه دارد تمرین کنند؛ اپلیکیشن های مدرنی که در ترمیل های امروزی وجود دارد به کاربر امکان می دهد سرعت خود را با سرعت و شتاب موسیقی هماهنگ کند؛ موسیقی با 180 ضربه در دقیقه برای یک مسافت 7 دقیقه ای مناسب به نظر می رسد. تحقیقات نشان داده بیشترین هماهنگی بدن با موزیک زمانی انجام می شود که ریتم موسیقی 145 ضرب در دقیقه باشد؛ معمولا ریتم های بالاتر سبب انگیزش بیشتر نمی شوند.

بر روی دستگاه های هوازی پیشرفته امروزی مجبور نیستید برای هماهنگ سازی تلاش زیادی انجام بدهید؛ زیرا سرعت دستگاه به صورت اتوماتیک و با فشار یک دکمه کنترل می شود، موسیقی مناسب اجازه نمی دهد فرد به خستگی جسمانی توجه کند و موجب می شود ورزشکار مدت بیشتری به تمرین ادامه بدهد و از نهایت توان خود استفاده کند؛ چون وقتی فرد با شنیدن موسیقی مورد علاقه خود سرگرم می شود فقط خستگی جسمانی واقعی می تواند او را از پا در بیاورد و به علت کسالت، دچار خستگی زودرس نخواهد شد.

سطح تمرین با آمادگی جسمانی فرد رابطه مستقیم دارد؛ در واقع سرعت و مدت تمرین برای هر کسی با دیگری متفاوت است. موسیقی حواس را پرت می کند به طوری که مغز هوشیاری خود را نسبت به میزان تلاش بدن از دست می دهد و فرد متوجه خستگی خود نمی شود و این به نفع ورزش است؛ چون یک مقدار فشار در حین تمرینات ورزشی استقامت و قدرت بدنی را بالا می برد.

ضربان قلب شاخص مهمی برای تعیین سطح تمرین و تشخیص زمان استراحت یا افزایش سرعت و فشار تمرین می باشد؛ با افزایش ضربان قلب تنفس عمیق تر و تندتر می شود و فرد بیشتر عرق می ریزد؛ در نتیجه اکسیژن رسانی به بافت و سایر ارگان های بدن بیشتر می شود و به سوخت و ساز بیشتری منجر می شود؛ در نهایت چربی سوزی زودتر رخ می دهد.

در صورتی که هماهنگ با فعالیت شدید، تنفس عمیق و مناسبی نداشته باشید؛ در بدن اسیدلاکتیک ترشح می شود. با ترشح اسیدلاکتیک در بدن در هنگام انجام تمرینات ورزشی، در قسمت هایی از بدن مانند پهلوها؛ ران ها، قفسه سینه و... درد شدید و گرفتگی ایجاد می شود. آب رسانی به موقع به بدن، تنفس عمیق و منظم، حفظ رطوبت در حین تمرین و تغذیه مناسب مانع ترشح این ماده دردناک می شود.

با گوش دادن به یک موسیقی لذت بخش در هنگام ورزش می توانید خاطره ای شیرین در ذهن خود بسازید و بسیاری از استرس های روانی را از میان ببرید؛ اگر با گوش دادن به موسیقی بتوانیم با عواطف و احساسات خواننده هم ذات پنداری کنیم، ورزش لذت بخش تر می شود و انگیزش به چند برابر خواهد رسید.

محققان معتقدند نواحی مختلفی در مغز وجود دارد که به طور متفاوتی حواس را پردازش می کنند؛ هنگامی که مغز در حال دریافت اطلاعات از یک حس می باشد، از حواس دیگر برای درک آن حس کمک می گیرد؛ بدین ترتیب با شنیدن موسیقی در بدن حرکت ایجاد می شود.

ترکیب حرکات بدن با موسیقی در یک امر بدیع نیست. حتی انسان های نخستین نیز به نوعیی آن را تجربه می کردند. بومیان سرزمین های دور افتاده نیز از دیرباز این کار را انجام می دادند. وقتی فردی بی حرکت نشسته با شنیدن موسیقی پر ضرب در نواحی مختلف مغزش فعالیت الکتریکی رخ می دهد و بدن فرد با موسیقی هماهنگ می شود؛ خصوصا اگر آن موسیقی را بشناسد و موسیقی محلی منطقه زندگی او باشد.

میل جنبش با موسیقی به گرایش غریزی افراد مربوط می شود. اگر ناگهان صدای بلندی به گوش برسد، قبل از آن که مغز صدا را پردازش کند شما از جا می پرید و بعد تازه این سوال به ذهن شما خطور می کند؛ صدای چه بود؟ این یعنی واکنش پیش از پردازش؛ نورون های شنیداری و نورون های حرکتی با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند؛ به همین علت هر کجا موزیک پر انرژی هست حرکت هم هست. صداهای بم و بلند انرژی زیادی طلب می کنند، ریتم های تند و پرشتاب حرکات سریع را می طلبند و مغز با واکنش نشان دادن به این صداها یاد آور می شود، موسیقی مصداق گسترده ای از بدن انسان است.

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :