تاثیر موسیقی در ورزش

10 / 10
از 1 کاربر
بازگشت به لیست مقالات » | شنبه 29 آبان 1395 در ساعت 9 : 50 دقیقه | نظرات کاربران ( 0 )

زمانی که بر روی سطح تردمیل یا زمین می دوید یا راه می روید، روی دوچرخه متحرک یا دوچرخه ثابت رکاب می زنید و یا در حال انجام بسیاری از ورزش های هوازی دیگر هستید می بایست به موسیقی گوش بدهید؛ گوش دادن به موسیقی یک کار تفریحی و فانتزی محسوب نمی شود؛ بلکه یک ضرورت است؛ چون ترانه ها، کوبش سازها و ریتم موسیقی نوعی انرژی تولید می کند و هماهنگ شدن با ریتم های پر ضرب و تند موسیقی سرعت ورزشکار را بالا می برد.

تحقیقات زیادی در زمینه نقش موسیقی بر ورزش و فعالیت بدنی انجام گرفته است؛ دانشمندان دریافتنند انجام برخی از فعالیت های بدنی بدون موسیقی امکان پذیر نیست؛ در اغلب تمرینات هوازی موسیقی تاثیر به سزایی دارد. موسیقی موجب نوعی برانگیختگی در بدن و ذهن انسان می شود؛ ضمن این که حواس فرد را از درد و خستگی که در اثر فعالیت بدن به وجود می آید به سوی ریتم و ملودی جلب می کند؛ بنابراین ورزشکار گذشت زمان را حس نمی کند؛ در نتیجه سوخت و ساز بهبود یافته و استقامت بیشتر می شود.

می توان گفت موسیقی یک نوع دوپینگ مجاز است که سرعت ورزشکار را در انجام تمرینات ورزشی افزایش می دهد. با بالا بردن 3 فاکتور سرعت، زمان و مقاومت سطح تمرین افزایش می یابد. در صورتی که مایل هستید اثرات موسیقی را بیشتر کنید، باید به برخی از موارد توجه داشته باشید. برای مثال به موسیقی گوش فرابدهید که برایتان خاطره برانگیز است، ترانه موسیقی باید ایجاد انگیزه کند و دلنشین باشد.

سلیقه موسیقیایی افراد با یکدیگر تفاوت دارد؛ گاهی می بینید موسیقی که شما را به هیجان می آورد برای دیگران چندان جذاب نیست؛ ذائقه موسیقیایی به شخصیت فردی، فرهنگ، سن، سواد موسیقی و بسیاری از چیزهای دیگر بستگی دارد. امروزه دستگاه های ورزشی پیشرفته و مدرنی در بازار وجود دارند که به ابزارها و اپلیکیشن های خاصی مجهز هستند؛ کاربر می تواند توسط آن ها موسیقی انتخاب نماید که با ضربان قلب او هماهنگ باشد با ریتم آن پیش برود و ضربان قلب به سطح مناسبی برسد.

ضربان قلب برای تعیین سطح تمرین ورزشی شاخص بسیار مناسبی است؛ حتی ضربان قلب افراد سالم هم در حین تمرینات ورزشی نباید به بیش از 85 الی 90 درصد حداکثر ظرفیت خود برسد. انجام تمرینات ورزشی ریتمیک فواید ورزش ایروبیک را به همراه دارد.تجربیاتی که در سالن های اسپینینگ به دست آمده است نشان می دهد وقتی برای ورزشکاران موسیقی پر انرژی پخش می شود با سرعت بیشتری رکاب می زنند.

روانشناسان این موضوع را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند؛ موسیقی ورزشی دو ویژگی مهم دارد؛ یکی از آن ضرب آهنگ و سرعت است؛ بیشتر مردم با شنیدن موسیقی پر ضرب بخشی از بدن خود مانند دست، پا و سر را به صورت منظم و هماهنگ با ریتم موسیقی می جنبانند؛ این خاصیت موسیقی پر ضرب است که در بدن جنبش ایجاد می کند. به حرکت درآوردن بدن با ریتم موسیقی یک واکنش غریزی به شمار می آید؛ به طور کلی موسیقی پرضرب و تند در افراد برانگیختگی ایجاد می کند.

انسان یک خواست و پسند درونی دارد که سبب می شود با ریتم موسیقی همراه بشود و با این روش می تواند سرعت تمرینات ورزشی خود را چند برابر بالا ببرد. اکثر مردم علاقمند هستند روی تردمیل با ریتم موسیقی که حدود 160 ضربه در دقیقه دارد ورزش کنند؛ تردمیل هایی که قابلیت پخش موسیقی دارند به کاربر امکان می دهند سرعت خود را با شتاب و سرعت موسیقی هماهنگ کند.

محققان معتقدند بیشترین هماهنگی بدن با موسیقی زمانی رخ می دهد که ریتم موسیقی 145 ضرب در دقیقه باشد و ریتم های تندتر انگیزش بیشتری ایجاد نمی کند.دستگاه های هوازی پیشرفته این قابلیت را دارند که سرعت آن ها را می توان با فشار یک دکمه و به صورت اتوماتیک به راحتی تنظیم کرد و ورزشکار مجبور نیست برای ایجاد هماهنگی تلاش زیادی بکند.

موسیقی مناسب فرد را برای ادامه تمرین تشویق می کند و موجب می شود به خستگی جسمانی توجه نکند. سطح تمرین همواره به آمادگی جسمانی فرد بستگی دارد؛ به همین دلیل مدتی که افراد می توانند به تمرین بپردازند و سرعت هر فرد با دیگری تفاوت دارد. موسیقی منجر می شود مغز هوشیاری خود را نسبت به میزان تلاش از دست بدهد و فرد متوجه خستگی جسمانی خود نشود؛ این به نفع ورزش است؛ چون یک مقدار فشار مضاعف قدرت بدنی و استقامت را بیشتر می کند.

همان طور که اشاره شد ضربان قلب شاخص مهمی برای تعیین سطح تمرین، زمان استراحت یا افزایش سرعت و فشار محسوب می شود؛ با بالا رفتن ضربان قلب، فرد تندتر و عمیق تر تنفس می کند؛ در نتیجه اکسیژن رسانی به بافت های بدن افزایش می یابد و به سوخت و ساز بهتر کمک می کند؛ در نهایت چربی سوزی سریع تر می شود.

هنگام ورزش تعرق افزایش می یابد؛ در صورتی که به همراه فعالیت شدید تنفس صحیح و اصولی نداشته باشیم در بدن اسیدلاکتیک ترشح خواهد شد. اسیدلاکتیک همان ماده ای است که در حین ورزش در نواحی مختلف بدن مخصوصاً در پهلوها احساس درد شدید و گرفتگی ایجاد می کند. تنفس صحیح و عمیق، رساندن آب کافی به بدن و حفظ رطوبت در زمان ورزش و تغذیه مناسب مانع ترشح این ماده دردناک می شود.

در حین تمرین ورزشی با گوش دادن به موسیقی مورد علاقه خود که از آن لذت می برید می توانید یک خاطره دلپذیر بسازید و ورزش برایتان مفرح بشود؛ این کار برخی از استرس های روحی را از بین می برد؛ اگر بتوانیم در زمان گوش دادن به موسیقی با احساسات و عواطف خواننده هم ذات پنداری کنیم، انگیزش موسیقی بیشتر شده و لذت بخش تر خواهد بود.

دانشمندان اعتقاد دارند با توجه به نواحی مختلفی که در مغز هست، حواس به صورت متفاوتی پردازش می شوند؛ هنگامی که مغز اطلاعات یک حس را دریافت می کند از آن برای درک سایر احساسات استفاده می شود؛ در نتیجه حرکات بدن در ذهن با موسیقی ترکیب می شود؛ به همین دلیل وقتی فرد در جایی بی حرکت نشسته است با شنیدن موسیقی پرضرب در نواحی مختلف مغز فعالیت الکتریکی ایجاد می شود و بدن با موسیقی هماهنگ می شود؛ این موضوع به گرایش غریزی حرکت دادن بدن با شنیدن موسیقی مربوط می شود.

وقتی ناگهان صدای بلندی به گوشتان می رسد، پیش از آن که مغز فرصت پیدا کند پردازش صدا را انجام بدهد و دلیل آن را بیابد شما از جا می پرید؛ در واقع نورون های شنیداری و نورون های حرکتی با یکدیگر رابطه دارند؛ بنابراین هر کجا موسیقی هست، حرکت نیز هست. صدای بم و بلند انرژی زیادی می طلبد، ریتم تند حرکات سریع را طلب می کند و مغز با این واکنش ها به ما یاد آور می شود موسیقی مصداق وسیعی از بدن انسان است.

ارسال نظر

عنوان نظر :
نام شما :
ایمیل :